vergeten verdriet

Wat is dat toch, hoe komt het dat we zo af en toe verdriet "vergeten"? Oké ik geef toe, als iets langer duurt dan een paar weken, wordt de patient veeleisend, en de rest heeft zo iets van: Ja, nu moet het maar eens over zijn, of, je went er toch aan? Er zijn dingen die nooit wennen, verdriet slijt, je leven gaat verder, je moet dóór, maar het went nooit! Je bent een levenlang beperkt door een handicap, of dat nou persoonlijk is of in je gezin, alles moet worden aangepast aan die handicap. Als het om een kind gaat heb je als ouder de taak om ervoor te zorgen dat de andere kinderen niets tekort komen, als het jezelf betreft, moet je ervoor waken dat je niet afstompt, en zo een nog zwaardere last legt op de mensen om je heen. Ik kan van alle kanten meepraten. Toen ik, lang geleden ernstig ziek werd, ontstond er als vanzelf een soort egoïsme, en ik wilde dat iedereen zich aanpaste aan mijn wensen, nu hebben we de zorg voor een kind met een bijzonder grote zorgvraag, en het wordt steeds meer wat hij van ons vraagt. Spontane acties zijn er niet meer bij, en dit jaar gaat de vakantie er ook aan geloven, het is (bijna) niet te doen om 14 dagen 24-uurs zorg te leveren, als we terugkomen zijn we echt "aan vakantie toe". Zodra Walter thuis komt is het Waltertijd, en worden de aktiviteiten aangepast aan zijn stemming van die dag. Tot nu toe hebben we speciale dagen georganiserd voor de andere kinderen, een etentje met z’n allen, maar ook individueel. Lekker shoppen met z’n drieën, en dan lekker alles voor ze betalen. Samen op de bank hangen voor een goeie film, of de luxe uitstapjes naar het theater. De allermoeilijkste beslissingen rondom Walter krijgen ze niet te horen, althans niet meteen. We proberen dat voor een groot gedeelte zelf op te lossen, met bloed, zweet én tranen. Ik hoop dat mijn kinderen ( inclusief hun man/vriend ) later nooit de noodzaak voelen om te zeggen: Alles draaide bij ons thuis om Walter.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.