Klinisch-geneticus

Januari_2008_029_1 Jaren heeft het me beziggehouden. De woorden van de klinisch-geneticus die het hoe en waarom van Walter’s handicap onderzocht. "Normaal gesproken regelt de natuur dit zelf" sprak hij, en veegde met vlakke hand een onzichtbaar pluisje van zijn rapport. Daar zat ik dan, tegenover een deskundige die het allemaal wel wist. Een man die DNA onderzoeken deed en zo achter schokkende feiten kwam over ons gezin. Nog wat feiten over autisme en verstandelijke beperkingen erachteraan, wat cijfers en getallen en ziedaar het lag zwart op wit op tafel, met schreeuwende woorden die vanaf het papier leken te roepen: "Vanaf nu moet het allemaal anders, jullie moeten alles vanaf nu aanpassen aan dit bijzondere kind". Ik voelde me zó verraden. Verraden door mijn eigen lijf dat toch maar zo dom was geweest om dit kind te voldragen en te baren, het koste me daarna heel wat tijd en energie om dát een plekje te kunnen geven.

Vanaf het moment dat we wisten dat Daan en Wilfred een jongen zouden krijgen kroop de angst om de gezondheid van dit kind als een soort vage mist omhoog en nam zijn intrek in mijn bestaan. 100_0292 Het gevoel van ‘het zal toch niet’ en ‘je weet-maar-nooit’ ging een vaste plaats innemen in het leven van alledag. Sinds twee weken pas ik een dagje per week op het kleine mannetje en ik verbaas me over de snelheid van zijn ontwikkeling. Hij lacht met schattige geluidjes, "praat" een beetje terug als je naar hem kijkt en gaat steeds meer op zijn vader lijken. Zijn veel-te-blauwe ogen stralen van levenslust en ondernemingszin, zo heel anders dan jaren geleden bij zijn oom Walter. Het lijkt al heel wat, zo’n ventje van 14/15 weken, maar hij valt nog steeds als een blok in slaap als hij in het ligbad bij opa en oma heeft gezwommen en zijn buikje heeft volgedronken. Geluk in de vorm van bijna 5 kilo en iets meer dan 50 cm.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

11 reacties op Klinisch-geneticus

  1. Mireille zegt:

    Wat prachtig … het geluk van een “gezond” kind wordt maar al te vaak als “normaal” angemerkt. Zo is het niet … het is een wonder als alles klopt.

  2. Billy zegt:

    ben je na al die jaren achteraf niet blij met dat “verraad van je eigen lijf”?

  3. wilma zegt:

    Welk verraad bedoel je Billy?

  4. wilma zegt:

    @Billy: Walter is dan wel gehandicapt, “anders” maar zeker NIET minder! (sorry als ik voor mijn beurt spreek Aad…) Het is een prachtkind! En wij kunnen HEEL VEEl leren van hem, die gelukkig is met de kleine dingen des levens….met de eenvoud van alles.Het log is niet altijd de juiste plaats om dit soort dingen uitgebreid te bespreken, maar neem van mij aan, dat het wel goed zit daar!
    Natuurlijk iks er verdriet en zorgen ,aar ook daar kom je als gezin door heen met de juiste mensen om je heen. En met God als je Vader.

  5. wilma zegt:

    ik lees je zin misschien niet helemaal goed… maar reageer erg impulsief…zie ik nu…maar kom niet aan kids zoals Walter…dan kom je aan mij! sorry.

  6. Ada zegt:

    @ Billy: Na al die jaren heb ik leren zien dat ik niet “verraden” ben door mijn lijf, Walter moest er zijn zoals hij is om mij te maken wie ik ben.
    @ Wilma: Je bent een echte leeuwin als het op dit ventje aankomt…thanxxx.

  7. Billy zegt:

    @ Wilma en Daatje:

    sorry hoor, maar jullie hebben m’n reactie wel verkeerd begrepen hoor! Ik bedoelde net, dat je wellicht blij bent na al die jaren, met dat verraad van je lichaam toen, Daatje (zoals je dat zelf beschrijft).
    Als ik dat verkeerd verwoord heb, dan wil ik me duizendmaal verontschuldigen, was helemaal mijn bedoeling niet. Jullie zouden toch moeten weten dat net ik voor ieder mens respect heb, is één van m’n stokpaardjes op m’n log. Misschien kennen jullie me nog niet lang genoeg om te weten dat dit zo is, maar neem het maar van mij aan! Tussen mijn weblogvrienden zitten mensen van allerlei pluimage, mensen waar ik allemaal respect voor heb. Niet dat ik alles goedkeur wat ze doen, of dat ik akkoord ga met alles wat ze schrijven of zeggen…

    Dat je impulsief reageert, Wilma, bewijst dat je een vriendin in hart en nieren bent van Daatje. Had ik in jouw plaats misschien ook wel gedaan. Hoop dat we nog steeds vrienden blijven?

    Groetjes,

    Billy

  8. wilma zegt:

    @ Billy.tuurlijk blijven we vrienden ! en er is meer voor nodig om me weg te krijgen…Maar ik ken Ada al jaren en ik ga idd voor Walter door het vuur.

  9. Antje zegt:

    Wat een heerlijk kleinkind heb je toch, schattig koppie…..
    En ik denk dat hij later ook heel trots is op zijn “oom Walter”, dat kan bijna niet anders.
    ==
    Met Rinus gaat het goed hoor, hij moest wel een nacht blijven, maar vanmorgen hebben Marijke en ik hem gehaald en hij heeft niet overdreven veel pijn…..
    ==
    Lieve groetjes van Rinus en Antje

  10. Peter de Mooij zegt:

    Walter zou eigenlijk eens achterop de Harley moeten (en moeders ook)

  11. Bloem zegt:

    “Verraden door mijn eigen lijf dat toch maar zo dom was geweest om dit kind te voldragen en te baren”… zo’n zin moet ik toch ook even 2 x lezen en snap dan best dat daar een vraag over gesteld wordt.

    Maar de zin “Normaal gesproken regelt de natuur dit zelf”… dààr viel ik wèl van van m’n stoel. Wat een duffe opmerking.

    (p.s. ik heb zelf ook een bijzonder kind…een pareltje)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.