Grenzen

Je eist van mij dat ik je grenzen aangeef. Soms zijn die wat verder weg, vaak zijn ze dichtbij en beperk ik je in je gedrag. Je hebt het moeilijk met dé regels die nu eenmaal in ieder gezin gelden. Als ik je één keer toesta dat je alles mag natmaken in de badkamer, is dat voor jou een reden om te geloven dat het altijd mag. Er is nooit een ‘misschien’ of ‘straks’, wat is dat eigenlijk: straks?  Is dat over een minuutje, een kwartier of duurt het nog langer? En wat moet je met misschien? Je bestaan is in het hier en nu en wel meteen, daar passen vage termen niet in. Je eist duidelijkheid en eenduidigheid in je begeleiding, het is één van de moeilijkste dingen om aan te voldoen, want ieder mens is een ander mens. Daarom komt het dat je van mij niet veel wilt weten als papa thuis is. Mama is van de regeltjes en de structuur, papa is van het eindeloze fietsen, de tientallen danoontjes, de sjippies, de DVD’s.

Je vraagt me om je grenzen aan te geven. Grenzen die insluiten, steeds verder en verder totdat er niets meer over is, en wat dan?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

9 reacties op Grenzen

  1. Marijke zegt:

    Op die vraag moet ik je het antwoord schuldig blijven… maar het is zo fijn dat jullie er zijn om die grenzen aan te geven. Leren, aftasten, duidelijkheid… zo belangrijk. En heeft die knappe kerel jullie zoveel aan!

  2. Marijke zegt:

    laatste zin tussen ‘en’ en ‘heeft’ moet het woordje ‘daar’ nog staan ;-)en het woordje ‘van’ ben ik ook vergeten 😉

  3. Antje zegt:

    Hij heeft gewoon structuur nodig en die krijgt hij van jou en van zijn papa op verschillende manieren, bij de één hoort dit en bij de ander dat, voor hem heel gewoon.
    Het is prima zo!!

  4. Mireille zegt:

    Vaak gaan dit soort zaken haast gedachteloos … soms sta je erbij stil en komen er vragen boven waarop je het antwoord niet weet. Niet teveel in blijven hangen, maar af en toe een moment van bewustwording … het is goed!

  5. Billy zegt:

    papa zou toch ook wel zijn bijdrage moeten leveren om die grenzen aan te geven. Het kan niet altijd hij zijn die de leuke ouder mag spelen…

    Groetjes,

    Billy

  6. rinus zegt:

    Hoi Ada
    Grenzen verleggen dat zul je altijd bij jou kereltje moeten doen, daar heeft hij baat bij en jij ook, zo weet hij tenminste wat hij wel en niet mag doen.
    Groetjes Rinus

  7. Ada zegt:

    @ Billy: dat doet de papa ook wel, maar op zijn eigen manier.

  8. debby zegt:

    Het is zo moeilijk om de grenzen te bewaken, maar o zo belangrijk…Wij gaan hier thuis hulp bij vragen. Dat voelt als falen, maar weet ook wel dat het goed is

    groetjes debby

  9. Vrouwe Ada,
    Eigenlijk snijdt U hier een pijnlijk onderwerp aan. U moet maar eens families observeren met dezelfde problemen als wij: de mama gaat over de structuur en de grenzen en de papa doet de leuke dingen met de kleine.
    Ik geef het toe: bij ons is het net zo.
    Goed dat er mama’s zijn.
    Een stille groet,
    De Drs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.