Monteur

Het gebeurde hier, maar het had overal kunnen wezen. Vroeg in de ochtend gaf de wasmachine er de brui aan en zat er niets anders op dan een monteur te bellen. Gelukkig was er nog een plekje vrij in de ochtend, maar dat betekende wel dat haar programma van die ochtend moest worden aangepast. Rond de klok van half elf staat de monteur al voor de deur.

“Wil je eerst een kop koffie?” vraagt ze aan de man. “Lijkt me heerlijk” zegt hij.

In de woonkamer schuift hij aan bij de tafel en snel is de koffie gezet. Hij kijkt haar aan en constateert dat zij dezelfde vrouw is die iedere avond met de rolstoelfiets stond te kijken bij de avond-4-daagse.

“Weinig keus” klinkt het somber, “meelopen gaat echt niet, het zou een groot drama worden”.

De man drinkt zijn koffie en kijkt voor zich uit. “Ik moest wel, mijn zoon heeft ADHD en mijn vrouw kan het allemaal niet meer aan”.

Er klinkt een enorm verdriet door in zijn stem. “Soms ben ik er zo moe van, dat ik het liefst zou willen huilen. Als een klein kind met mijn hoofd op tafel”. Zijn gezicht vertrekt als hij de woorden uitspreekt.

Heel even heb ik de neiging om over de tafel naar hem toe te buigen, hem te troosten, te zeggen dat ik misschien niet kan helpen maar wel kan luisteren, maar een fractie voor dat moment staat hij op, pakt zijn gereedschap en verdwijnt naar de kapotte wasmachine. We gaan ieder onze eigen weg, ieder met zijn eigen verdriet. De leegte die hij achterlaat is doodstil, de lucht hangt vol van zorgen en teleurstelling. Na een half uurtje is het weer in orde en gaat hij op pad naar de volgende afspraak. Ik heb geen woorden.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Verhalen. Bookmark de permalink .

4 reacties op Monteur

  1. Antje zegt:

    Ieder huisje heeft zijn kruisje zegt het spreekwoord en het schijnt ook echt zo te zijn hé?
    Voel je dan ook een soort machteloosheid?

  2. Mireille zegt:

    Waarschijnlijk heb je door hem zijn zegje te laten doen al geholpen … heel even het gevoel niet 100% alleen te staan in het verdriet.

  3. She Devil zegt:

    Wat bijzonder, een monteur die zo even zijn verhaal doet, in zo weinig bewoordingen. Mooi! Mooi hoe iemand kan delen en kan meevoelen.

  4. Vrouwe Ada,
    U bent een gevoelige vrouw.
    Meer zeg ik niet.
    Wat zegt U? Hoe ik dat weet?
    Wel door de manier waarop U naar mensen kijkt en situaties beschrijft.
    Vriendelijke groeten,
    Uw Drs’je

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.