Hongerstaking

Eten was al nooit één van zijn sterkste kanten, dit in tegenstelling van zijn ouders die tamelijk gek waren op een vorkje met iets lekker erop of eraangeprikt. Een babyfles met warme melk en pap daar kon hij nog wel wat mee, een boterhammetje met pindakaas en een klein warm prakje uit een potje Olvarit dat ging ook nog wel, maar dan alleen als hij de mensen vertrouwde en de omgeving rustig was zonder al teveel prikkels. Een bakje met chippies was soms ook wel een smakelijke onderbreking van de dag maar verder, nee verder hoefde het hele eten voor hem niet zo.

Weken geleden waren ze begonnen met allerlei shakes te maken om hem toch te verleiden tot vochtinname. Danoontjes gemixt met groente/fruitsapjes en een beetje limonade werden aangeboden op een lepel en na een hapje kokhalzen ging het toch wel redelijk naar binnen. Het moest natuurlijk wel stevig gekauwd worden, alles wat je van een lepel of vork eet moest immers gekauwd worden en daarna doorgeslikt, met tegenzin dat wel. Het jongentje had zelf niet in de gaten wat het gevolg zou kunnen zijn van zijn ik-wil-niet-eten aktie. Geen idee van het risico dat er een sonde geplaatst zou gaan worden als hij niet voldoende zou eten en drinken. Geen idee van de operatie en de moeite daarna; dat kon hij allemaal niet overzien, daar had hij geen boodschap aan, en dus werd het weekend een voortdurend aandachtspunt wat eten en drinken betreft. Géén babyfles met warme pap, hij moets leren van een lepel pap te eten. En dan aan tafel zitten met andere kinderen die veel geluid maakten en die grote mensen die hem probeerden duidelijk te maken dat hij nog één hapje moest nemen. Het werd hem allemaal een beetje teveel en dus at hij niet meet dan strikt noodzakelijk om de grote mensen tevreden te houden. Als hij vanmiddag maar wee thuis was bij papa en mama dan zou hij wel een inhaalslag gaan maken, veel eten en drinken, lekker op tijd naar bed en morgen gewoon naar school.

De papa en mama maken zich zorgen, grote zorgen, want het ventje was moe en had weinig energie meer over. Zijn buikje leek ook wel iets dunner en het stralende in zijn ogen leek een beetje uitgeblust. "Geen idee hoe het nu verder moet" zei de mama. "Misschien moet hij toch maar weer aan de fles" zei de papa. "Een vochtlijst en eetlijst bijhouden om te controleren wat hij eet en drinkt en hoe laat  is misschien een idee" meende de mama. Toen zij zelf nog in de gehandicaptenzorg werkte was dat een probaat middeltje om in ieder geval in kaart te brengen wat en hoeveel er over de hele dag wordt genuttigd.

En nu gaat deze mama een mailtje sturen met het idee van een eet- en drinklijst naar de C-begeleider van Walter.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

10 reacties op Hongerstaking

  1. Marijke zegt:

    Goed plan!

  2. Peter de Mooij zegt:

    Tjonge dat is best weer een hele zorg…Ik hoop dat het gaat lukken. Ik heb nimmer gebeden dat iemand lekker gaat “drinken en aan de fles gaat”. Maar nu dan weer eens wel. Hik!!! Burp!

  3. hanneke zegt:

    wat maakt het uit hoe hij het binnen krijgt, als hij zijn calorieen maar krijgt.
    toch?
    of ben ik een beetje simpel?

  4. Debby zegt:

    Vreselijk die strijd om het eten/drinken. .Ik had toevallig deze avond sinds maanden en etende jeroen naast me aan tafel. We zaten lekker buiten… Weet niet of dat de reden was. Maar heb er van genoten. Hoop dat het zich herhaald
    Sterkte!

  5. geertje zegt:

    Ik hoop dat het lukt! Is er geen andere setting mogelijk voor hem om te gaan eten dan met zovelen?

  6. Ada zegt:

    @ Hanneke: het ligt iets moeilijker. Walters bloedwaarden zijn niet goed en gezond eten + extraatjes moeten ervoor zorgen dat dit beter wordt. Momenteel hebben zijn gewrichten en spieren het zwaar te verduren wegens de lage bloedwaarden. Omdat medicatie inname ook strijd oplevert is het en heel gedoe en wordt eten en drinken een heel project.

  7. hanneke zegt:

    dat heb ik begrepen, maar als hij zijn voeding het liefste uit de fles drinkt en een hekel heeft aan de lepel, is het dan niet mogelijk dat hij weer terug gaat op de fles.
    maar ja, fruit, groente en vlees gaat natuurlijk moeilijk door een fles.
    ik begin het te snappen.
    (en ik ben niet eens blond!)
    sterkte ermee, ada.

  8. Eva zegt:

    Een van mijn zussen verhongerde zichzelf als klein kind, omdat ze echt niet wilde eten. Mijn moeder gooide het warm eten+toetje+pap in de blender en daarna in de fles met een groot gat in de speen. Geen idee of je er wat mee kunt hoor, maar sterkte!

    Liefz,
    Eva.

  9. Mireille zegt:

    Lieve Ada,
    Ik ben even “weggeweest”, heb nu weer bijgelezen en het grote moment bij jullie heeft inmiddels plaatsgevonden. Wat een moeilijke weken heb je achter de rug; verstandelijk weten dat het goed is zo, betekent nog niet dat het ook goed voelt. En nu de strijd om het eten … zorgen!
    Ik kan vanaf hier niet veel meer doen dan je een enorme knuffel aanbieden en je laten weten dat er aan jullie gedacht wordt.
    Sterkte met alles.
    Liefs, Mireille

  10. Antje zegt:

    IJsjes maken van de vla of yoghurt wil nog wel eens helpen….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.