Laatste diensten

Deze maand werk ik de laatste diensten op mijn "ouwe" werkplek. Vanaf mei ben ik dus ergens anders. Heel voorzichtig neem ik dus, in alle rust die ik daarvoor nodig heb, afscheid. Vorige week een etentje met collega's, morgen een soort van gezellig samenzijn met bewoners en een aantal ouders/verzorgers met lekkere hapjes en drankjes. Ik maak een pannenkoektaart omdat iedereen dat kan eten, en mijn collega die ook van werkplek verandert maakt salades en bakt cake. Morgen mag iedereen smikkelen van het lekkers en de gezellig decoraties die we vandaag al hebben opgehangen. Aan het plafond een grote paastak, op de eettafel een grote bak met narcissen en snoeperijen. Stukje bij beetje neem ik afscheid van de 8 bewoners die stuk voor stuk een bijzonder plekje in mijn hart hebben  veroverd. Van jong tot (iets) ouder, ik ben van allemaal gaan houden. De twee jongsten echter een bijzonder plekje. De mannetjes zijn 11 en 15 jaar, en qua leeftijd zit Walter daar dus precies tussenin. De 15 jarige is een kind dat veel één-op-één begeleiding krijgt vanwege zijn bijzonder zorgvraag. Het ventje is echt een beetje "mijn ventje" geworden. Zijn lange, magere lijfje laat zich graag knuffelen en daar maakt deze moeder dankbaar gebruik van, als dank mag ik hem dan op zijn voorhoofd kussen ( de echte kusjes bewaart deze rakker voor zijn eigen mama)

Vandaag krijg ik al een kadootje van hem, een bon van een drogist en een kaart met een mooie foto. De tekst aan de binnenkant bezorgd me een brok in mijn keel, het kleine potje met de vergeet-mij-nietjes zegt veel meer dan duizend woorden. Hoe zou ik dit kind kunnen vergeten, ik ben zoveel met hem aan het werk geweest, heb tijd en liefde gegeven en weer teruggekregen en als ik de balans opmaak van het afgelopen jaar ben ik ruimschoots aan de positieve kant gebleven.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

10 reacties op Laatste diensten

  1. Eva zegt:

    Een lang Gewichtloos Blauw weekend in de septembermaand, op Ameland of Terschelling; dat lijkt me wat. Zullen we?

  2. geertje zegt:

    Moeilijk, afscheid nemen van zulke dierbaren… Sterkte en succes op je nieuwe plek!

  3. José Löhr zegt:

    Oef… hoe herkenbaar! xxx

  4. José Löhr zegt:

    Plaats ik mijn reactie onder het verkeerde stukje… Sorry!
    Denk dat je weet dat ik mezelf herkende in het loslaten van een kind waar je een tijd zo dichtbij hebt mogen komen!
    liefs en sterkte met alle veranderingen, het afscheid nemen en het eigen maken van het nieuwe wat zich aandient!

  5. Ada zegt:

    @ José: je kent het ventje…..

  6. Antje zegt:

    Je neemt ze in je hart wel mee……

  7. Billy zegt:

    afscheid nemen is altijd moeilijk, maar het hoeft ook niet definitief te zijn toch?
    Je kan wellicht altijd nog ’s op bezoek gaan

    Groetjes!

  8. Gonny zegt:

    De situatie en hoe je je voelt op die plek doet me erg denken aan het tehuis waar mijn demente moeder woont (met 7 patiënten, wooneenheid). Aan de verplegenden merk je ook de liefde voor hun patiënten en ook daar zijn er twee weggegaan (zeer tot mijn spijt) met pijn in het hart. Ook ik vond dat heel erg jammer, dat ze weggingen. Sterkte met het afscheid nemen en succes met al het nieuws dat komt!

  9. Dinie zegt:

    Sterkte Ada,

    Dat is de keerzijde van liefde en betrokkenheid, dat je soms ook weer moet loslaten. Zo moeilijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.