Van kleine vogeltjes en PGB’s

Ik ga bijna op een piepklein vogeltje staan als ik uit de schuur stap. Na het boodschappen doen gaat er altijd een flinke voorraad melk en danoontjes in de koelkast in de schuur en als ik de deur uitstap zie ik het beestje liggen; vers uit het nest gevallen. Dat gaat me aan het hart, zo'n klein, bijna nog helemaal bloot vogeltje. Onmiddellijk gaan mijn gedachten uit naar de moeder van zo'n jong. Zou ze daar nu mee zitten, dat haar jonkie uit het nest is gevallen, of heeft een moedermus daar geen last van? We zullen het nooit weten…..

Omdat het niet niet zo fijn zou zijn als er iemand op het kleine lijkje gaat staan besluit ik het weg te vegen met een veger en blik, en dan gebeurt het. het jonkie leeft nog. Hij ( of is het een zij?)  wiebelt waarachtig met de kleine pootjes en het begin van wat vleugeltjes zou moeten worden beweegt wiebelig mee. Ik wordt er helemaal week van en vraag me dan weer af wat ik moet doen. Daar bel ik even de man in huis voor op, hij is vogelkenner en die zou het dus moeten weten. "Aad" is zijn nuchtere commentaar "dat beest gaat gewoon dood, gooi het maar in de container of in de tuin". Met een knoop in mijn maag doe ik wat me is gezegd, het beessie gaat de tuin in. Zou het nu beter zijn om hem direct onder te schoffelen, of zal ik het nog even laten liggen, misschien komt het nog goed? Uren later is het voorbij, uitgeput gaat het musje dood, ik ben wel tien keer gaan kijken. Ik voel iets van verdrietigheid om dit kleine schepsel. Zo klein al uit het nest gevallen of gegooid, misschien wel omdat het anders was dan de andere jonkies, misschien wel een beetje gehandicapt…

De natuur regelt dit zelf, lost het op deze manier op. Met mensen gaat het gelukkig anders, tenminste als ze niet teveel aan de PGB regeling van volgend jaar gaan snoeien, want dan zouden er nog weel eens gehandicapte mensen-jonkies tussen wal en schip kunnen raken omdat de zorg thuis te zwaar is en er geen hulp meer kan worden ingekocht, en geloof mij maar, van je familie hoef je niets te verwachten als het heel zwaar wordt en lang duurt. Incidenteel een handje hulp en verder niets, en dus zou de bezuiniging op de PGB's zomaar eens kunnen betekenen dat kinderen nog jonger het huis uit moeten om in een woongroep te gaan wonen. Een bezuiniging die uiteindelijk dus geld gaat kosten, en dan heb ik het nog niet eens over de ouders die gebroken en ontredderd achter blijven, de brusjes ( broers en zussen ) die getekend voor het leven verder moeten. Nee, dan is zo'n misschien-gehandicapt-vogeltje uiteindelijk beter af, begraven in de tuin, en gelukkig hebben we geen kat…………………..

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Van kleine vogeltjes en PGB’s

  1. Billy zegt:

    onze poes had dat vogeltje voor jou wel opgeruimd…
    Triest hé…ik begrijp jou gevoel, Daatje

  2. Antje zegt:

    Och heden ja, ik zie het al voor me, toen onze jeugd jong was, kwam ieder beestje mee naar huis, kneusjes, maar er werd alles aan gedaan om ze weer beter te maken…..Zo zette ik zelf een keer een “gewonde, vermoeide” postduif in het halletje van de volière, goed bedoeld, het nummer op de ring aan de poot genoteerd en de duivenvereniging gebeld….
    Had ik niet hoeven doen, zo’n vogel die de vlucht niet kan maken is niet goed genoeg en mag gewoon los gelaten worden mevrouw…
    Tja….
    Ik had toen denk ik hetzelfde gevoel dan jij nu.
    Het is sneu..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.