Van observeren kun je leren ( ook een ander)

Vandaag hadden we een afspraak, vriend van vroeger en ik. Omdat hij vanwege gezondheidsproblemen niet meer werkt is dat mogelijk, zodoende. Hij weet van mijn studie en waar ik mee bezig ben, en omdat zijn gehoor steeds slechter wordt zijn observeren en waarnemen waardevolle instrumensten om de omgeving te begrijpen. Dat geeft stof tot nadenken en praten. Tegenover elkaar en met zo min mogelijk externe ruis gaat het gesprek van start. Ik leg hem uit wat verschillende observatietechnieken zijn en de daarbij behorend handvatten die hij nodig heeft om goed te observeren, hij bekijkt wat van mijn schoolopdracht en begrijpt wat ik bedoel. Werken met al je zintuigen, maar vooral ook met je onderbuik gevoel. Er zijn prachtige woorden voor, maar ik ben meer van de Jip & janneke taal, woorden die iedereen begrijpt zonder verdere uitleg. Hoe kan ik uitleggen wat het betekend als je zegt dat je “ergens een goed gevoel” over hebt, wat moeten we met “een brok in je keel” en “ik heb het gevoel of ik stik” zomaar een paar uitdrukkingen die we vaak of minder vaak gebruiken maar die wel aanduiden wat er aan de hand is. Niemand zal aan de ander vragen wat die bedoelt als er wordt gezegd “ik heb een stuk in mijn kraag” of “”mijn nekharen gaan ervan overeind staan” uiteindelijk ben je geen hond wiens nekharen overeind gaan staan in bepaalde situaties, maar het gezegde dekt de lading van wat we voelen.

De meiden druppelen binnen en breken even door het gevoel van dit gesprek heen, babbelen wat en gaan dan hun eigen weg. We praten nog wat over de kinderen, de mijne en de zijne. Naast overeenkomsten zijn er verschillen; soms uitgesproken soms verzwegen. Tegen twaalf uur zit het erop; duidelijk vermoeid gaat hij naar huis, naar alle waarschijnlijkheid een uur of wat in de relax-modus om weer wat energie op te doen voor de rest van de dag. Door dit soort gesprekken voel ik juist heel veel energie in me stromen, vertellen over mijn vakgebied verveeld me nooit, andere mensen wijzen op de vele manieren van communiceren en observeren, ik voel me er goed bij. En om nou toch even een moeilijk woord de wereld in te slingeren, ik ben nogal kinestetisch ingesteld, ga heel veel af op wat ik voel als ik bij iemand in de buurt ben, en dan bedoel ik niet de tastzin, maar vooral wat die persoon uitstraalt, en daar was vanmorgen helemaal niks mis mee….

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Van observeren kun je leren ( ook een ander)

  1. Billy zegt:

    dat zal dan wel een goed en voldaan gevoel gegeven hebben, Daatje
    Groetjes!

  2. Rem zegt:

    T was goed toeven bij jou en je kinderen en kleinzoon!
    Knuf

  3. isis45 zegt:

    Wat heerlijk om een ander zo te kunnen helpen.

  4. Ik ben ook vooral kinestetisch ingesteld, volg momenteel cursus voor hoog-gevoeligen, uit testen werd het weer eens bevestigd. Nu nog de kunst (beter) leren om het om de goede/betere manier te gebruiken en niet te veel te ‘voelen’…

  5. folkersmeisje zegt:

    Niets zo mooi als kijken 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.