ROX…… oude liefde roest niet.

ROX
Oude vrienden, van heel lang geleden, en toch…..het lijkt gisteren.
Facebook, ons venster met vrienden van vroeger geeft soms een knipoogje. Zo ook toen ik een tijd geleden ineens een vriendschapsverzoek kreeg van een vriend van vroeger. Gert Koelewijn, “good looking guy” van toen. Zesdeklassers, brugklassers en eigenlijk de hele lagere schooltijd groeiden we met elkaar op. Speelden zoals kinderen dat doen, zonder in de gaten te hebben waar het in het leven allemaal om gaat. Nu, jaren later, zit ik met mijn kleinzoon in zijn oergezellige eetcafé midden in Amersfoort een beetje uit te rusten van een wilde winkelronde. Eerder was ik hier al om te lunchen, maar Gert had geen tijd om te kletsen, hij gedraagt zich als een ware barista, lacht zijn gulle lach die ik herken en me herinner van vroeger. Ik weet nog dat ik hem zo lief vond in de zesde klas. Het leven koos een andere weg in de liefde en iedereen van toen ging zijn eigen pad.
Vanmiddag heeft hij wel tijd om een praatje te maken, en als we op de bank zitten lijken de jaren weg te vallen. Kleinzoon Jan kijkt er wat verbaasd van, en heeft na een minuut of tien genoeg van mijn sentimentele `weet je nog wel` geneuzel. Gert heeft een carrière achter de rug in de zorg, werkte in het UMC toen Walter is gediagnosticeerd, hoe wonderlijk kan het gaan. Nu heeft zijn leven (en dat van zijn vrouw en dochter Roxanne) een totaal andere wending genomen. In hartje Amersfoort is het fantastisch lunchen bij “ROX” de koffie is er heerlijk en het personeel loopt met een prettige uitstraling rond in het pand waar je zowel vanaf de ene als van de andere kant in kan lopen. Vanaf de Hof loop je er zo binnen, en als je aan de andere kant het pand verlaat sta je midden in de Krommestraat. Je voelt je werkelijk op je gemak bij ROX, iets in de houding van het personeel geeft je het gevoel dat je meer dan welkom bent, en ik meende één van de zaterdagmannen zelfs iets flirterigs aan de dag te zien leggen, kortom: een tent waar je graag bent!
Binnenkort ga ik er een lekker dineren, of een gezellige avondhap doen. Gezien de kwaliteit van de lunch zal het avondeten zeker uitmuntend zijn.
Als ik wegga krijg ik nog een knuffel en een kus, het voelt goed. “Oude liefde roest niet” zeg ik bij het weggaan. Gert staat met een grijns van oor tot oor bij het personeel dat de wenkbrauwen een ietsje optrekt. Ik laat het zo, er is tenslotte niets aan de hand, Gert heeft zijn lief en ik heb mijn eigen maatje. Maar gelukkig heb ik ook vrienden. Vrienden van nu en vrienden van vroeger, en ik ben van plan met grote regelmaat even op bezoek te gaan bij deze “oude”……..

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Memories. Bookmark de permalink .

2 reacties op ROX…… oude liefde roest niet.

  1. Mrs. t. zegt:

    Wat fijn, zo’n (her)ontmoeting.

  2. Joolzz zegt:

    Energie tappen, heet zoiets! Je hebt dat gewoon nodig zo nu en dan. Genieten dus!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.