Van ballen in de lucht en bordjes draaien.

Het lijkt gisteren dat alle kinderen nog thuis woonden. Een puber, een schoolkind en een zorgkind. Voor mijn gevoel wist ik de ballen allemaal prima in de lucht te houden, maar als ik nu de foto´s zie dan zie ik mezelf als een vermoeide vrouw met een permanent aanwezige zorg rimpel in het voorhoofd. Het ging goed, want het moest goed gaan, niets meer en niets minder. Onze dagen waren gestructureerd en vol, mijn leven geregeerd door de klok. Alles kon vallen of staan met het welbevinden van Walter. Zijn eet- en drinkgedrag, of beter gezegd zijn niet-eet-en drinkgedrag. De wasmand zat altijd vol en er moest iedere dag een stofzuiger door de woonkamer. Daniëlle ging trouwen en Lisa werd een puber. Walter groeide op tot wat vreemd jongetje dat altijd bezig gehouden moest worden en die altijd toezicht nodig had. Af en toe liet ik een balletje vallen, maar dat was niet erg. Het balletje stuiterde en ik had het zo weer te pakken.
Langzaam maar zeker veranderden de balletjes in bordjes die ik aan het draaien probeerde te houden. Op wiebelende stokjes gaf ik er een slinger aan en dan draaide het wel; slingerend tolden de bordjes door mijn dagen. De vermoeidheid van het slechte slapen ging zijn tol eisen, er sneuvelde wel eens een bordje, maar er stond genoeg in de kast dus een nieuw trucje was snel bedacht.En toen gingen de bordjes vallen, één voor één. Altijd alert zijn vraagt veel van een mens. Walter werd groter en sterker; zijn uitbarstingen waren moeilijk te corrigeren, hij sloeg om zich heen. Gefrustreerd en onbegrepen zonder een enkel gevoel van inleven in de ander ging hij door de dagen. Hij begreep niets van mij, en ik worstelde maar door.
Inmiddels is het jaren later. Mijn bordjes zijn op; stuk voor stuk kapot gevallen omdat ik ze domweg niet aan het draaien kon houden.
Nog steeds slaap ik slecht, nog steeds knaagt er een gevoel van onvermogen aan mijn bestaan, hoe goed ik mijn best ook doe, het maakt niet uit, want het lijkt nooit genoeg.
Het is tijd voor een nieuwe stapel borden, of een nieuwe ballenbak, het is tijd om aan het werk te gaan en weer iets van mezelf terug te vinden.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in 1000 kleuren blauw. Bookmark de permalink .

2 reacties op Van ballen in de lucht en bordjes draaien.

  1. Gwennie zegt:

    Och meisje, het is zo goed te begrijpen dat je een ster bent geworden in jongleren. Maar als je nu wat tijd voor jezelf kunt terugvinden, zou dat wel heeeeeel mooi zijn! Tijd voor een bloemetjes servies!

  2. Mrs. T. zegt:

    Je druk maken om kinderen, zeker om kinderen met een bijzondere zorgvraag, vreet energie. Ik hoop dat je je snel weer beter voelt. Pak je tijd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s