De hand die je voed….

Lieve Walter.
Toen ik, ergens in een grijs verleden, nog op de Amerpoort werkte heb ik wel eens een heel valse column geschreven over de zorg. Ik liet hem lezen aan mijn toenmalige manager die me wijselijk adviseerde om “de hand die je voed niet te bijten” het zal wel niet zo heel fraai zijn geweest wat ik schreef over de Amerpoort.
Inmiddels ben ik zo ongeveer drie banen verder. Na de thuiszorg werd het Sherpa en nu in het sociaal team, ik denk dat ik daar mijn tijd wel zal uitzitten, of er moet misschien…….
De vraag is echter opnieuw actueel. Mag je de hand die je voed niet bijten, of moet je de zorginstelling waar je kind zorg krijgt niet kritisch bekijken, of ben je dat juist aan je kind verplicht? Ik kies voor het laatste, en dat maakt mij een gealarmeerde ouder die het er niet bij laat zitten. Zo zou ik best wel eens in gesprek willen met de firma Beenhakker, dat zijn de poppetjes van je rolstoel. Het slimme volk dat nieuwe wielen aan je rolstoel maakt en die aflevert met lege banden, “zou je daar voor moeten studeren, vraag ik me dan af”…..
Dan blijkt dat die wielen niet goed zijn afgesteld waardoor je steeds een soort van wheelies maakt, het klinkt heel stoer maar het is levensgevaarlijk. Tot twee keer toe val je achterover omdat ook de kantelwieltjes niet goed staan. Tot nu toe zonder heel ernstige gevolgen, geen hoofdwonden, geen schaafwonden, geen gebroken pols of iets dergelijks, de opdonder in je rug zullen we voor het gemak maar even “vergeten”en de angst om te vallen ook, het is niet of nauwelijks meetbaar wat dit met je doet. ’s Nachts ben je onrustig, en je valt met enge regelmaat uit je bed, en ook daar tot nu toe zonder ernstige gevolgen; en nu laat je jezelf uit je bed zakken om in je kamer te gaan rondspoken, de onrust heeft je duidelijk te pakken. Probleem: je kan zelf niet meer je eigen bed inklimmen, en daar moet dan de nachtdienst weer voor komen; ik hoop maar dat ze je op tijd zien en je niet al te koud wordt zo midden in de nacht naast je warme bedje. Daar moet dus worden ingegrepen, en moet een ander bed komen, een hoog-laag bed met een soort van hoge zijwanden om je te beschermen tegen valincidenten en nachtelijk rondspokerijen. Vraag is wie gaat koppelen tussen de onveiligheid van je rolstoel en je nachtelijke avonturen, wie gaat bedenken dat het ander wel in het verlengde kan liggen van het één.
Ik zou zo graag de regiomanager van de firma Beenhakker eens willen spreken en uitleggen wat dit allemaal met je doet, uitleggen hoe boos en verdrietig ik hierom ben. Maar dat zal wel niet kunnen, die zijn vast heel druk met geld verdienen en met het uitleveren van rolstoelen die net niet helemaal voldoen zodat ze bij hun tweewekelijks bezoek aan de de Amerpoort weer eens fijn wat service kosten in rekening kunnen brengen. En waar je in dit hele land overal 24-uurs diensten voor hebt, heeft de rolstoeldokter bij de gratie Gods één keer per twee weken een gaatje om iets te doen aan een defecte rolstoel.
Nog heel even en je krijgt alleen nog maar iets gedaan als je via face book iets lelijks zegt over zo’n bedrijf, of via SBS 6, of via een consumentenbond of een andere partij die de boel aan de grote klok hangt. En het ligt heus niet alleen aan de Amerpoort, het ligt aan een regering die de hele zorg kapot heeft bezuinigd. Ik wil niet haatdragend zijn,ik gun iedereen gezondheid en gezonde kinderen, en ik gun ze een kijkje in de wereld van het zorgkind. En misschien moet er maar eens iemand uit de nieuw geïnstalleerde regering maar een zorgkind krijgen, wie weet wat er dan veranderd, of misschien ook niet, ze verdienen tenslotte genoeg om het beste van het beste te regelen, al of niet via een PGB.
En dan mogen we nog niet klagen over de zorg in Nederland, het kan nog erger, als je bijvoorbeeld in een derde wereld land bent geboren, dan heb je pas echt pech. Maar het kan ook beter, veel beter! Dan zijn we hier in ons kikkerlandje nog maar op de helft.
Tot zover deze boze schrijverijen, straks komen we naar je toe en gaan we gezellig met z’n allen pannenkoeken eten voor mijn verjaardag. Want die is pas echt compleet als jij erbij bent, inclusief je vriendin en je schoonfamilie!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in 1000 kleuren blauw. Bookmark de permalink .

4 reacties op De hand die je voed….

  1. Babs zegt:

    En daar mag je absoluut woest over zijn. Dat is geen aandacht schenken aan je klant! Blijf vooral schrijven voor en vanuit Walter. Dit hebben we nodig Ada. Dat we het niet langer pikken gewoon. Geniet vandaag met elkaar 🎁🎈🎉

  2. Mrs. T. zegt:

    Ik kan me alles bij je gevoel van machteloosheid voorstellen.

  3. Gwennie zegt:

    Ik voel het helemaal borrelen in me! Zou zó naast je willen staan en de barricade opgaan. Pftt…. Zet ‘m op!

  4. San zegt:

    Helaas heel herkenbaar wat je schrijft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.