Geloven

Lieve Walter,

Ik denk, geloof ik teveel. Of ik geloof, denk ik teveel. Zo geloof ik in het goede in mensen, in “het beste met elkaar voor hebben” terwijl het tegendeel al meerder keren mijn pad heeft gekruist. Dan gaat het geloof er een beetje van af, denk ik.
Net als ik ben jij opgevoed met het geloof, en van nature geloof jij in het beste van mensen. Dat is een prachtige gave, die versterkt wordt door je autisme. Naadloos voel jij aan wie “goed” is en wie doet alsof. Toen je nog thuis woonde mocht je wel eens een rondje in de kerk lopen, dan maakte je geluidjes want de akoestiek is er prachtig en het galmt er zo heerlijk. Mensen keken dan verbaasd naar je, een lange, magere jongen met een vreemd loopje en niet sprekend, de één keek vertederd naar je, de ander geërgerd. Maar jij had er aardigheid in en wat kon ons de rest schelen….
Van kind af aan leerde ik dat de voorganger in de kerk een soort van herder was, met daarboven als absolute hoofdherder de Here Jezus zelf. En dan had ik plaatjes in mijn hoofd van een herder die een schaapje optilt, zoals in de kleuterbijbel van Evert Kuijt. Die herder bekommerde zich om de zwakke schaapjes in de kudde, de afgedwaalde schaapjes, en de schaapjes met een zorgvraag, zoals jij dat was en bent in mijn ogen. Een schaapje dat nu helemaal rollend door het leven gaat, en getild wordt met een tillift. Geen herder te vinden die een zorgschaap van 70 kilo kan tillen. Bij ons in de kerk hebben de dominees een herdersrol die ze samen met de ouderlingen en diakenen invullen. De laatste twee partijen weten van je bestaan en laten zo af en toe wat van zich horen. Soms gaat er zelfs iemand mee om je op te zoeken, en als je jarig bent dan schrijven ze een stukje in het kerkblad zodat je weer een handvol kaarten krijgt. Dat is fijn, je geniet ervan! Een enkel kerklid stuurt ook nog wel eens een kaartje zonder dat er iets bijzonders aan de hand is, en ieder jaar met kerst krijg je aan de hand van een FB berichtje kaarten van mensen die je alleen maar kennen uit de verhaaltjes die ik hier neerzet.
De herders uit de kerk laten het een beetje afweten, zeker nu onze eigen wijk geen eigen “herder” meer heeft en we de overige herders moeten delen met andere schapen. Ik weet niet goed wat ik daarvan moet vinden, soms doet het pijn, en vaak maakt het me boos. Mijn kwetsbare schaapje dat nu al ruim 8 ½ jaar uit huis is, is nog nooit opgezocht door een kerkherder. Is dat iets om boos om te worden, te zijn of te blijven? Ik weet het niet, en jij al helemaal niet. Iedere vorm van aandacht is je welkom, dus daar ligt het niet aan. Misschien zit het wel in mijn “geloven” en heb ik er daarom zo’n moeite mee. Het zwakke, het kwetsbare, het gebrokene, daar zou juist extra aandacht voor moeten zijn. Die aandacht geven we je nu zelf op zondagmiddag, en stappen we, week in, week uit, om kwart voor twee de deur uit om je op te zoeken. Dan eten we, uiteraard tegen betaling, een frietje en drinken iets in het cultureel centrum, en ook dat heeft ons al eens een reprimande opgeleverd (op zondag geld uitgeven: een zonde!)
Ik geloof denk ik teveel, of ik denk teveel, geloof ik. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het me steeds meer moeite kost om te blijven geloven dat het geloof te vinden is in een kerk. Wel geloof ik blijvend in de Goede Herder die zich altijd om je bekommerd, daar heb je geen kerk voor nodig. En jij hebt het zelf zo prachtig woorden gegeven als je een liedje zingt van Elly & Rikkert. Het heet “geen slaapliedje” en er is een regeltje: Heer Jezus als u terug komt, dan zal het echt zo zijn, geen ruzie en geen oorlog meer, geen honger en geen pijn. Dat zing jij zo prachtig mee, met aan het eind zo prachtig het gaapje. En zo is het, géén honger maar vooral géén pijn! Wat wens ik je dat toe……

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in 1000 kleuren blauw. Bookmark de permalink .

3 reacties op Geloven

  1. Mrs. T. zegt:

    Sommige restricties in het geloof gaan veel en veel te ver geloof ik.

  2. Carolien zegt:

    Hoi,
    Wat een waar verhaal. Zo gaat het. En dat is erg hard. Wat is er veel verdriet. Gelukkig weet je dat er maar 1 echte herder is! Daar kan je op rekenen! Zoveel nepmensen om je heen knap je zeker niet van op! Sterkte voor jullie allemaal met dit ook mooie lieve kwetsbare schaap!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.