#metoo

Lieve Walter,
Het is je wellicht helemaal ontgaan de hele – me too – toestand die zomaar de kop kon opsteken. Honderden vrouwen én mannen spraken zich uit, omdat ze op een grensoverschrijdende manier waren aangeraakt en/of behandeld.
De cijfers onder mensen met een beperking zijn afschrikwekkend, 61% van de vrouwen en 23% van de mannen met een verstandelijke beperking wordt vroeg of laat “fout” aangeraakt, misbruikt op een manier die mijn voorstellingsvermogen ver te boven gaat. Misschien zijn die cijfers nog wel hoger, het kan maar zo dat het om nog meer slachtoffers gaat maar dat we dat niet weten of kunnen meten. Prachtige slachtoffers toch? Ze zeggen vaak niet zoveel, en wat er dan uitkomt, berust dat op waarheid? Het kan zelfs zo zijn dat het als “prettig” wordt ervaren. Iedere vorm van aandacht is tenslotte aandacht, en soms kan een zorgvrager ook gevoelens hebben die zijn of haar eigen begrip vér te boven gaan.
Ik ken moeders van zorgkinderen die zich daar heel erg veel zorgen over maken. Bij meisjes ligt tenslotte het gevaar van een ongewenste zwangerschap ook nog op loer.
Voor jou ligt dat anders; als van kleins af aan heb je een vreemd soort van afkeer van je eigen lijf, ik weet me nog goed te herinneren hoe je afweerde met beide handjes als ik je aanraakte, hoe moeilijk je het had als je verschoond moest worden, en ik zie nog je tranen als je per ongeluk tijdens het douchen ging plassen. Je eigen lijf als vreemd beschouwen, wat moet dat een vreemde gewaarwording zijn.
Omdat je volledig incontinent bent wordt jij ook regelmatig verschoond, liggend op je rug als een baby, maar dan een lange vent van ruim 190 centimeter. Er zijn zoveel mensen die je aanraken, die voor je zorgen op de meest intieme wijze die je maar bedenken kan.
Al die handen, als die mensen, ik moet er niet aan denken……
In plaats van Me Too, zou ik willen zeggen: Please do! Zorg maar voor hem, verzorg zijn huid en haar, en als het kan en je kan het opbrengen geef hem dan eens een schouderklopje, een aai over zijn bol en heel misschien wel een kus voor het slapen gaan.
Raak hem maar positief aan, een knuffel, een beetje aandacht, en neem mijn rol maar een beetje over.
Er is zoveel wat ik niet meer kan geven…………

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in 1000 kleuren blauw. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.