Hulpvrager

Lieve Walter,
Alsof je begrip hebt van de tijd van het jaar is vorige week Sinterklaas ineens in je gedachten opgekomen. Misschien heb je ergens iet opgevangen, heeft iemand er iets over gezegd, of is de zwarte Pietendiscussie genoemd, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat december vroeger altijd een uiterst stressvolle maand voor je was, gelukkig kun je er nu meer van genieten dan toen.
Op tv en via social media komen de eerste discussie ook maar weer eens stevig op gang. Het al of niet zwart mogen zijn van de Pieten is sinds een jaar of wat onderwerp van gesprek, voor- en tegen standers spreken zich uit en met elkaar helpen ze een traditioneel feest totaal de vernieling in, volwassen mensen die zich te buiten gaan aan een kinderfeest, ik geef eerlijk toe dat je mij dan een beetje kwijt bent, sterker nog, ik geloofde als kind heilig in Sinterklaas en was zelfs een beetje bang voor hem omdat mijn vader me een keer als kleuter door Sint liet vermanen (tenminste zo zit het in mijn herinnering, misschien heb ik gewoon maar even bij de goedheiligman op schoot gezeten)
Herinneringen aan het 5 decemberfeest zijn vooral gezellig avondjes met cadeautjes surprises en gedichten.
Jouw sinterklaasherinneringen zijn vooral die van de feestjes op Onder één Dak, waar de Sint een oude bekende was (letterlijk!) en ieder kind ook echt bij naam kende. De pieten waren de rest van het jaar begeleidsters en de accordeonist speelde de vrolijkste liedjes.
Ik begrijp niet waarom zwarte piet als een onnozel hulpje wordt weggezet. Als de Sint een hulpje nodig heeft is hij dus zelf een hulpvrager, iemand die het niet alleen kan en dus hulp moet inschakelen. Een prachtig vak, al zeg ik het zelf, hulpverlener zijn. Iets kunnen betekenen voor een ander, behulpzaam zijn, de helpende hand zijn, meedenkend en liefdevol, professioneel en innovatief, het is waar alle gemeenten op aansturen, zolang mogelijk met het eigen netwerk en eventueel met wat hulp van buitenaf zelf je zaakjes regelen. Eigen kracht heet het, en Sinterklaas is er een lichtend voorbeeld van. Als het nodig is dan roept hij hulp in, zeker zo rond december en de laatste weken van november anders zou de Sint overspannen raken en daar zit niemand op te wachten. De rest van het jaar gaat het prima met Sint en over de pieten en hun kleur hoor je dan ook niet zoveel. Nee, daar zou jij en alle andere hulpvragers in Nederland niet over na moeten denken. Jij hebt alle dagen van het jaar hulp nodig. Hulp met eten, hulp met douchen, tanden poetsen, scheren, je jas aandoen, je kleren aandoen, kortom met alles wat alle dagen moet, en niet een paar weken per jaar maar 365 dagen per jaar. Je begeleiders zijn dus eigenlijk allemaal hulpjes die je daarbij helpen en ondersteunen, en het maakt helemaal niet uit of dat vrouw of man is, en welke kleur die iemand heeft, als ze hun hart maar op de goede plek hebben, daar gaat het om. Mijn dank gaat uit naar al die begeleiders die zich niet te goed voelen om te helpen, te zorgen, en er voor je te zijn als je het overzicht dreigt te verliezen. Uiteraard heb jij je voorkeur en dat mag ook, je hebt mensen om je heen die al lang voor je zorgen, die precies weten wat je wilt en wat je nodig hebt, maar met je humor en je babbels weet je ook al gauw nieuwe mensen voor je te winnen en in dat opzicht lijk je pas echt op Sinterklaas, dat is tenslotte ook een allemansvriend…..

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.