Gelabeld/gechipt

Lieve Walter.
Het zal je niet zijn ontgaan, want je hebt er regelmatig pijnlijke plekken aan overgehouden in je nek, de labeltjes die zo onlosmakelijk zijn verbonden aan het “wonen in een zorginstelling” omdat je kleren anders wel heel snel zouden verdwijnen of van eigenaar verwisselen, zelfs of liever gezegd, ondanks het feit dat ik zelf de was voor je doe. Met enige regelmaat heb je een ongelukje, soms wassen ze dan je kleren op de woning, maar het verdwijnt ook wel eens in een waszak naar de grote centrale wasserij. Die halen alle zakken op, wassen de boel in mega grote wasmachines en brengen alles weer retour. Dan krimpt er wel eens wat, en er verkleurd wel eens wat, en er verdwijnt wel eens wat. Reden genoeg om je was zoveel mogelijk mee naar huis te nemen en zelf te wassen en te strijken, omdat dat zo ongeveer één van de laatste dingen is die je als moeder wilt overdragen aan de zorgclub.
Nu is er vrij recent een nieuwe manier van labelen ingevoerd en ze noemen het “chippen”. Over de eerder aangebrachte labels, of náást de labels staat nu een nieuw label met je voornaam, achternaam en adres, en jawel, een streepjescode. Die wordt dan uitgelezen en de was komt, per bewoner gesorteerd, netjes retour. Een prachtig systeem wat maakt dat de begeleiders die de was weer in de kasten opruimen nu een stuk minder uitzoekwerk hebben. Iedere bewoner heeft zijn eigen zak met was, efficiënter kan het niet! Een uurtje minder uitzoekwerk betekend een uurtje extra om misschien eens iets schoon te maken, of een uurtje eten voor te bereiden, of een uurtje iets individueels doen met een bewoner, of een uurtje voorraden checken en de boodschappen bestellen. Het kan allemaal in de zorg!
Ik merk dat ik wat moeite heb met de streepjescode, alsof je kleding langs een lopende band bliept zoals dat met boodschappen gebeurt in de supermarkt, bliepperdebliep, deze week in de actie, HAMSTEREN, 2 halen, 1 betalen, spaart u zegeltjes? Of misschien nog erger, zelf scannen, dan worden je kleren gescand en is er nauwelijks meer sprake van menselijk contact, en straks bestellen we alles on-line, omdat we te druk zijn om zelf de boodschappen te doen en onze schaarse vrije tijd liever aan iets anders besteden.
De labels met de streepjescode zijn in sommige gevallen naast de eerdere labels geplaatst, dan heb je dus twee van die stoorzenders in je kleding, wat lijkt me dat irritant zeg, zo’n kriebeletiket, ik gruwel ervan, omdat ik zelf alles wat kan irriteren weghaal uit mijn kleding.
Het zal best efficiënt zijn en ook heel handig, maar voorlopig blijf ik zelf zoveel mogelijk je kleren wassen, het blijft mooier en ik strijk alles met liefde voor je.
Iets in mij is altijd blij als ik je happy socks en je boxershorts aan de lijn zie hangen. De vrolijke kleuren vertellen mij iets over de man die je bent geworden, een gezellige kerel met humor met mooie kleren aan, gelabeld en gechipt.
Ik vraag me af wat de volgende stap zal zijn in zorgwereld.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in 1000 kleuren blauw. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.